MIGOFIL

Sympozjum: Wokół Sułkowskiego i Rogowskiego - warszawskie środowisko głuchych w latach 1883-1946

2010-04-05T11:27:00.003+02:00

Tutaj plakat w całej okazałości.

Wesołego Alleluja!

2010-04-05T11:06:00.001+02:00

Pierwsza rocznica założenia Polskiej Sekcji Młodzieży Głuchej

2010-01-27T15:51:00.004+01:00

Agnieszka Grzymska - Sekretarz Polskiej Sekcji Młodzieży Głuchej

Witam! W styczniu zeszłego roku została założona PSMG. PSMG to skrót od Polskiej Sekcji Młodzieży Głuchej, którą migamy w ten sposób. 10-tego stycznia tego roku mija pierwsza rocznica założenia PSMG z tej okazji zarząd PSMG postanowił zorganizować obchody tejże rocznicy. Obchody odbędą się 20-ego lutego we Wrocławiu. Jak będą wyglądały obchody? W ciągu dnia odbędą się wykłady na których omówimy to co udało się nam już osiągnąć, oraz plany na najbliższy rok, wstęp jest bezpłatny. Po wykładach o godzinie 20-tej odbędzie się zabawa w placówce Polskiego Związku Głuchych we Wrocławiu przy ulicy Braniborskiej 2/10. Wszyscy, którzy chcą wziąć udział w zabawie muszą posiadać bilet.
Ceny biletów:
Dla osób z aktualną legitymacją Polskiego Związku Głuchych - 15zł
Dla osób nie posiadających legitymacji PZG - 20zł
W cenie biletu wliczona jest mała niespodzianka ;) Liczba biletów jest ograniczona do 200. W celu nabycia biletu należy skontaktować się drogą mailową z Moniką Nawrot. Adres mailowy - monika.nawrot@psmg.org.pl. Serdecznie zapraszam, do zobaczenia.

Ho ho ho!

2009-12-24T00:08:00.001+01:00

Teraz Łódź! :D

2009-11-13T09:29:00.000+01:00

Warto!

A jak Agnieszka

2009-10-10T15:31:00.000+02:00

Jesień w tym roku pojawiła się wcześnie, niestety jest ona bardziej „syfiasta, nie złota”. Człowiek wychodzi z domu – ciemno, wraca do domu – też ciemno.

Na długie jesienne wieczory najlepszą alternatywą jest dla mnie kubek dobrej herbaty, lub pysznego kakao i oczywiście świetna lektura. Niestety obowiązki i chroniczny brak czasu powodują, że po lekturę sięgam jedynie w autobusie. Dla tych wszystkich, którzy podobnie jak ja chcieliby zasiąść w fotelu z aromatycznym napojem i dobrą książką ale uczynić tego nie mogą, mam pewną alternatywę. Poniżej zamieszczam wiersze autorstwa Agnieszki Kołodziejczak – kobiety wszechstronnej.

Agnieszka to?

Dobre pytanie. W zasadzie na każdą literę alfabetu można znaleźć słowo doskonale pasujące do Agnieszki.

A jak artystka,

D jak doktorantka,

F jak filozof,

M jak malarka,

S jak stypendystka,

P jak pisarka,

T jak temperamentna babka.

Dla mnie Aga to przede wszystkim nietuzinkowa, charyzmatyczna osobowość balansująca między światem słyszących a g/Głuchych. Zachęcam do lektury wierszy Agnieszki, wierszy bardzo intymnych, egzystencjalnych, które powstają w bardzo szczególnych momentach życia autorki. Lektura obowiązkowa na długie jesienne wieczory i nie tylko…

Agnieszka Kołodziejczak

***

Głucha przez duże G

Czy głucha przez małe g?

To pytanie o tożsamość

Nie ma odpowiedzi

A może i jest odpowiedź:

Ani to

Ani tamto.

Jedynie droga pomiędzy

Jak własna wymyślona litera.

Ani mała

Ani duża.

Swoiste pseudo życia.

***

Głowa lalki przenika na wskroś

Bielą maski.

Ułożone z białych liter

Hasło me ok

Drży stalową ironią

Głupio mądrego losu.

***

Trzy kawałki, przerwa.

Sztywna staromodność

Tańczy pod rękę ze starością.

Czeka lampka niedrogiego wina.

Trzy kawałki, przerwa.

Tanie zwykłe szkło

Odkrywa siłę

Utraconych młodości złudzeń.

***

Wszelka filozofia,

Wszelka myśl odchodzi.

Zamyka za sobą

Białe ciężkie drzwi.

Odchodzi gdzieś

(Wszystko jedno gdzie,

Wszystko jedno w jakim mieście)

Na rondo oczekiwań

Na rondo wątpliwości.

Bolesna fizjologia głaszcze,

Ciężko wzdycha,

Kręci kółka palcem,

Ściąga wytrzymałości gorset,

Aż zostają tylko

Sznurki bezradności.

***

W kącie leży szary plecak czasu.

Rzucam ukradkiem,

kątem oka bezradne spojrzenie.

Wiem czego on chce.

Nie chcę słyszeć pytania: no kiedy wreszcie?

Jeszcze nie teraz.

Jeszcze nie czas.

***

Ma historia bólem się zaczyna.

Spojrzenie: tak, tak,

Jestem przytomna.

Ból szeleści,

Pisze na cielesnym pergaminie

Mówi o czymś,

Czego się nie chciało.

***

Stoję na środku ulicy.

Pusto,

Nie ma ludzi.

Jedynie przemyka się

Jakiś zabłąkany pies.

Ogarnia bezradność

Wobec czegoś,

Co zdaje się być nie do przejścia.

Czuję jak w potrzasku,

Chcę postąpić kroku.

Nie mogę.

Nie ma jak i skąd wyjść.

Pusta ulica

Ludzi brak

***

Mała dziewczynka

Gdzieś tam,

Na pewnym dworcu,

W poczekalni.

Blond spojrzenie,

Niewidzące wokół.

W oczach mały plastikowy miś,

Kolorowa ręka..

Pełno oczu naokoło,

A ona ta mała dziewczynka

I jej własny na oko sześcioletni świat

Owinięty kocem,

Pełny amuletów i zabawek

Zamyka się we własnym kręgu

Obcym oczom umknięty.

***

Cierpliwość znikła,

serce brzmi jak pusty gliniany dzwon.

Obojętność wdziera się

Ciężkimi kroplami żalu.

Zegar tyka.

Na stole bilet.

Może i jakiś list:

No wiesz, kochanie

Ce de nastąpi.

30 września - Hieronimki czyli Międzynarodowy Dzień Tłumacza

2009-10-07T07:55:00.000+02:00

Św. Hieronim Caravaggio
Żródło: http://www.reprodukcje.pl/%C3%82%C5%9Aw-hieronim-p-288.html?osCsid=qk46julchlkoquu0on71siu340

Dzień Tłumacza został ustanowiony w 1991 roku przez Międzynarodową Federację Tłumaczy (FIT). Data 30 września nie przypadkowo została wybrana na święto tłumaczy – tego dnia przypada bowiem rocznica śmierci św. Hieronima, uznawanego za ich patrona. Do niedawna święto obchodzili jedynie tłumacze pisemni i ustni. Ponieważ tłumacze języków migowych to też tłumacze, więc zakładamy, że i oni mogą schronić się pod opiekuńcze skrzydła patronatu św. Hieronima.

Św. Hieronim (347 - 420 r.n.e.), znany również jako Hieronim ze Strydonu (urodził się w Strydonie, w Dalmacji, na terenie dzisiejszej Chorwacji), zyskał sławę dzięki przetłumaczeniu Starego i Nowego Testamentu z języka greckiego i hebrajskiego na łacinę. Przekład ten – do dziś uznawany za oficjalny – nosi nazwę Wulgata. Nazwa ta pochodzi od łacińskich słów textus vulgatus – teksty pospolite, dostępne dla wszystkich. Św. Hieronim nie bez powodu zyskał szacunek jako tłumacz. Do swojej pracy podchodził z wyjątkowym zaangażowaniem i, jak moglibyśmy powiedzieć dzisiaj, profesjonalizmem.

Prace nad tłumaczeniem Biblii zajęły Św. Hieronimowi blisko 24 lata, z czego kilkanaście poświęcił na studia nad językiem hebrajskim i greckim, czytanie manuskryptów, wyszukiwanie i porównywanie informacji pochodzących z wielu źródeł. Jego dorobek obejmuje też tłumaczenia wielu innych starożytnych dzieł, jak choćby komentarze do ksiąg Nowego i Starego Testamentu, teksty Origenesa. Św. Hieronim był autorem licznych prac historycznych, komentarzy, ponad 150 listów, homilii, dzieł egzegetycznych, interpretacji tekstów biblijnych oraz biografii Pawła Apostoła, Hilarego, Malchusa.

Więcej o Św. Hieronimie można przeczytać między innymi na stronach:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Hieronim_ze_Strydonu

http://www.csx.pl/baza_wiedzy/hieronim.1.php

Na obchody Dnia Tłumacza zaprasza Stowarzyszenie Tłumaczy Polskich - www.stp.org.pl

Źródło: http://www.stpjm.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=118:dzie-tumacza&catid=1:latest-news

Tekst: Aleksandra Kalata-Zawłocka

Zachęcam również do odwiedzenia strony Stowarzyszenia Tłumaczy Polskiego Języka Migowego.

DZIEŃ GŁUCHEGO

2009-09-26T20:00:00.000+02:00

Jedni twierdzą, że "Dzień Głuchego" przypada na 26 września, inni upierają się przy dacie 28 września. Czy to ważne? Umówmy się, że "Dzień Głuchego" wypada w ostatnim tygodniu września ;)

Z okazji "Dnia Głuchego" mała niespodzianka.

Źródło: Gazeta Wyborcza z dnia 24.09.2009r. , s. 6

A wszystkim moim g/Głuchym przyjaciołom życzę wszystkiego najlepszego!

ONSIAKI 2009 rozdane

2009-09-22T08:30:00.000+02:00

W nocy 19 września 2009 roku w Poznaniu odbyła się impreza z okazji 10-lecia ONSI. W klubie "Eskulap" wybrano Miss oraz Mistera Niesłyszących. Przyznano także statuetki "ONSIAKI" w trzech kategoriach. Poniżej zamieszczam listę zwycięzców.

Miss Niesłyszących - Natalia Drzewiecka

I wicemiss: Monika Szymanek

II wicemiss: Marlena Filipkowska

Mister Niesłyszących - Dawid Adamczewski

I wicemister Michał Gliński

II wiecmister: Julian Szczegielniak

Miss Publiczności: Natalia Drzewiecka

Mister Publiczności: Michał Gliński

Tłumacz Roku - Ewa Gano

Najlepszy Blog - http://szok-art.blogspot.com/ autorstwa Małgorzaty Lucyny Szok-Ciechackiej

Video Roku - dajomol

Serdeczne gratulacje.

III EUROPEJSKI FESTIWAL SZTUKI OSÓB NIESŁYSZĄCYCH Łódź, 9-12 września 2009

2009-09-09T07:26:00.000+02:00

Dziś rozpoczyna się trzeci Europejski Festiwal Sztuki Osób Niesłyszących. Poniżej zamieszczam plan Festiwalu.

9 września środa TEATR

9.00 – 10.00 Prelekcja ,,Kilka słów o fotografii studyjnej”
Grzegorz Ślemp (Łódź)
Łódzki Dom Kultury

10.15 –11.45 Prelekcja ,,TEATR – twórcze doświadczenie w edukacji i terapii” - prezentacja wybranych projektów Bielskiego Stowarzyszenia Artystycznego „Teatr Grodzki”
Maria Schejbal, Krzysztof Kotyniewicz (Bielsko-Biała)
Łódzki Dom Kultury sala 313

12.00 – 15.00
WARSZTATY TEATRALNE
Adam Sajnuk (Teatr Konsekwentny, Warszawa)
Łódzki Dom Kultury sala 323

16.00 – 17.30 (zbiórka: 15.00)
PARADA otwierająca III EFSON
obowiązkowo: biało-niebieskie stroje/ gadżety jeśli masz rower to koniecznie na nim przyjedź !
Eternity Group (Łódź) i wszyscy zainteresowani
Plac Wolności

17.30 – 18.30
Happening „Stacja przemijania”
Łódzka Scena Pantomimy (Łódź)
Plac J. Piłsudskiego (przed Łódzkim Domem Kultury)

18.30 – 18.45
Oficjalne otwarcie III EFSON
Prezes PZG O/Łódzkiego Stanisław Mizerski
Łódzki Dom Kultury, Duże Kino

19.00 – 19.15
występ ,,Alfa i Omega”
Teatr-Deaf-Poland (Wrocław)
Łódzki Dom Kultury Duże Kino

19.00 – 19.15
występy teatralne ,,Mały Książe”, ,,Złota Rybka”
Teatr Cicho-sza (Lubliniec)
Łódzki Dom Kultury, Sala 323

19.30 – 20.00
występy teatralne ,,Uzależnienie”, ,,Mnich”, Etykieta”
Nepanto, Czech, PSN PRAHA (Pražský spolek neslyšících) (Praga, Czechy)
Łódzki Dom Kultury Duże Kino

19.30 – 19.45
występ pt.: ,,Świat ciszą malowany”
Grupa Surdus (Warszawa)
Łódzki Dom Kultury, Sala 323

20.15 – 20.45
występ ,,Bal na strychu”
Teatr-Deaf-Poland (Wrocław)
Łódzki Dom Kultury, Duże kino

20.00 – 20.50
występ teatru gościnnego pt.: ,,Rękodzieło Artystyczne”
Teatr Figur (Kraków)
Łódzki Dom Kultury Sala 323

21.00 – 21.50
występ teatralny pt.: ,, Pięd tygodni w balonie”, ,,Kawaler”, ,,Kołysanka”, ,,Frankenstein”
DIVADLO NESLYSIM (Brno, Czechy)
Łódzki Dom Kultury Duże Kino

10 września, czwartek MALARSTWO FOTOGRAFIA KOMIKS

9.00 – 10.00
Prelekcja ,,Po co nam design? A co to jest estetyka w sztuce?”
Justyna Kieruzalska (Lublin)
Łódzki Dom Kultury, Sala 313

10.15 – 10.45
Prelekcja Co znaczy byd Głuchym rodzicem? Na podstawie badao własnych”
Marek Śmietana (Warszawa)
Łódzki Dom Kultury, Sala 313

11.00
Malarstwo – wystawa zbiorowa
S. Stankiewicz oraz A. Kołodziejczak
Łódzki Dom Kultury, Sala 313

14.00 – 17.00
WARSZTATY FOTOGRAFICZNE
Grzegorz Ślemp (Łódź)
Pasaż Rubinsteina

16.00 -
Plener malarski
Magdalena Miskiewicz Bogdan Nikadon Maria Pawlak Renata Rosiek
CH Manufaktura, w ogródku restauracji ,,Holly Łódź” oraz ,,Fever”

16.30 - wernisaż
Komiks – wystawa indywidualna
Justyna Kieruzalska (Lublin)
Galeria Carte Blanche, Al. Piłsudskiego 9 (vis a vis Galerii Łódzkiej)

17.00 - wernisaż
Fotografia – wystawa indywidualna
Katarzyna Szafran (Włocławek)
Galeria Carte Blanche, Al. Piłsudskiego 9 (vis a vis Galerii Łódzkiej)

wernisaż 17.30
Fotografia – wystawa indywidualna
Filip Springer (Poznao)
Galeria Carte Blanche, Al. Piłsudskiego 9 (vis a vis Galerii Łódzkiej)

Cały dzień
Malarstwo – wystawa zbiorowa (prace nadesłane przez niesłyszących artystów oraz powstałe podczas tegorocznego warsztatu malarskiego „Malarstwo w Terapii” w Bieszczadach
D. Giergun, R. Rosiek, A. Polok, J. Starczyoska, B. Podstawa-Dwierz, B. Nikadon, K. Kłosioska, M. Miśkiewicz
Łódzki Dom Kultury, Hol dużego kina

Cały dzień
Fotografia – wystawa indywidualna
Grzegorz Ślemp (Łódź)
Pasaż Rubinsteina

Cały dzień
Fotografia – wystawa poprojektowa “Ś-migaj z kulturą”
Fundacja „Leonardo” (Kraków)
Park Sienkiewicza

Cały dzień
Rzeźba – wystawa Jana Szymaoskiego
Jan Szymaoski (Kutno)
Park Sienkiewicza

Cały dzień
Komiks – wystawa indywidualna
Małgorzata Szok-Ciechacka (Brodnica)
CH Manufaktura

11 września, piątek TANIEC FILM

9.00 - 9.40
Prelekcja
„Jak zrozumied sztukę głuchych?”
Agnieszka Kołodziejczak
(Łódź)
Łódzki Dom Kultury
Sala 313

10.00 – 11.00
Prelekcja
„Dziecko z wadą słuchu w świecie muzyki”
Małgorzata Zaborniak-Sobczak
(Rzeszów)

14.00 – 15.30
Warsztaty taneczne
cha cha i rock & roll
Rafał Lustig
(Rudnik nad Sanem)
Łódzki Dom Kultury
sala 323

16.00 – 17.15
Warsztaty taneczne
Taniec disco
Agnieszka Zając
(Kraków)

16.00 – 17.15
17.30 – 18.15
2 pokazy serialu „Zobaczyd ciszę” (5 odcinków)
Reżyser: Marek Brodzki
Łódzki Dom Kultury
Sala 232

16.00 – 17.30
Pokaz taneczny „Pomnik” (musical)
Arkadiusz Bazak
(Kraków)
Łódzki Dom Kultury
Sala 6

Występ bębniarski
Grupa Surdus (Warszawa)

Pokaz taneczny
Damian Piasek
(Radom)

Pokaz taneczny „Miłośd”
Arkadiusz Bazak
(Kraków)

18.00 – 19.30
Pokaz mody i wizażu
Katarzyna Szafran (Włocławek), Agnieszka Nowakowska (Łódź), Cztery Pory Roku (Łódź), Eternity Group (Łódź)
Przejście podziemne na skrzyżowaniu ul. Piłsudskiego i Piotrkowskiej

18.30 – 20.30
Projekcje filmów
Stara zajezdnia tramwajowa (Park Staromiejski)

20. 30
Projekcja filmów opowiadających o życiu osób niesłyszących
CH Manufaktura

12 września
Sobota PODSUMOWANIE i ZAKOŃCZENIE III EFSON

9.00 – 10.30
Prelekcja „Głucha Noc z Krakowa – czy na pewno głucha?”
Joanna Warchał (Kraków)
Łódzki Dom Kultury Sala 313

10.45 – 12.15
Prelekcja „Kilka słów o Letniej Szkole PJM w Krakowie 2009”
Anna Ruszkowska (Warszawa)

16.00 – 17.00
Spektakl „Dwa oblicza”
Teatr-3 (Szczecin)
Łódzki Dom Kultury sala 6

16.00 -
Wystawa prac pokonkursowych (fotografia, plastyka)
x
Klub Luka-Czuszka, ul. Zgierska 26

17.30 – 18.30
Spektakl pt. ,,Był czas bez słów”
Łódzka Scena Pantomimy (Łódź)
Klub Luka-Czuszka, ul. Zgierska 26

19.00
Ogłoszenie wyników konkursów: Plastycznego, teatralnego i fotograficznego
x

19.30
Występ teatralny zwycięskiej grupy
x

20.00
Podsumowanie i zamknięcie III EFSON DiscoDeaf*
x

*na DiscoDeaf obowiązują bilety. Bezpłatne bilety na imprezę można odebrad osobiście u Damiana Rzeźniczaka w PZG w Łodzi, pokój numer 13, lub wysyłając e-mail na adres: discodeaf@tlen.pl

Więcej informacji znajdziecie tutaj.

Echa Konferencji GMG 2...

2009-09-08T22:02:00.000+02:00

Tym razem nie napiszę relacji z Konferencji.

Dlaczego?

No... w pracy przecież byłem, jak miałem robić notatki :P

Zainteresowanych odsyłam do poniższych linków oraz do obejrzenia kilku zdjęć autorstwa Krzysia Ostanówko (tak, to ten od akcji "Cała Polska Miga"). :D

A kto nie przybył niech żałuje!

William Clarence Stokoe - Ojciec lingwistyki migowej

2009-08-23T16:09:00.000+02:00

Źródło: Zbiór prywatny autora.

"Ciemność, widzę ciemność, ciemność widzę"

Tak...

Widzę cytowaną ciemność a raczej półmrok, kiedy patrzę na sytuację panującą w naszym kraju. O co chodzi? Chodzi mi o sposób w jaki spora część naszego społeczeństwa (zarówno tego słyszącego jak i głuchego) postrzega Polski Język Migowy.

Język małp!
Ułomny, agramatyczny środek komunikacji!
Wymyślna pantomima!

Takie opinie nie raz docierały do moich uszu.

Podobna sytuacja miała miejsce w Stanach Zjednoczonych w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku. Język migowy, którym posługują się głusi Amerykanie - American Sign Language (ASL), słyszący postrzegali jako kod komunikacyjny naznaczony defektem. Podobnie myślało wielu głuchych. ASL był pomijany w programach edukacyjnych skierowanych do głuchych uczniów, normą a zarazem wymogiem była artykulacja i odczytywanie wypowiedzi z ruchu warg nadawcy komunikatu. Dopiero światłe umysły zaczęły przeganiać złowrogie chmury ciemnego oralizmu. A w Polsce nadal półmrok...

Promień światła

Ludzie o światłych umysłach wiedzieli, że ASL jest w pełni uformowanym ludzkim językiem, w takim samym stopniu jak języki foniczne. Niewątpliwie człowiekiem o światłym umyśle był William Clarence Stokoe. Cofnijmy się do roku 1919. Dokładnie w dniu 22 lipca w gminie Lancaster w stanie New Hampshire na świat przychodzi W. C. Stokoe - człowiek, którego nie tylko na gruncie amerykańskim, ale także międzynarodowym uważa się za prekursora studiów nad językiem osób głuchych. Stokoe większość swojego dzieciństwa spędził na prowincji Nowego Yorku blisko Rochester. W szkole średniej był bardzo upartym uczniem, często podejmował polemikę z nauczycielami. Studia wyższe ukończyłw 1940 roku (Cornell University). Jego rodzice nie byli zamożni, aby opłacić czesne Stokoe musiał pracować, a ponieważ był bardzo zdolnym studentem otrzymywał także stypendium. Po studiach Stokoe przez wiele lat pracował jako nauczyciel języka angielskiego w Wells College.

Dopiero w roku 1955 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych na prośbę przyjaciela Georga Detmolda, który zaproponował mu posadę nauczyciela języka angielskiego na Gallaudet University (Uniwersytet Gallaudeta). Stokoe nigdy wcześniej nie miał kontaktu z językiem migowym ani głuchymi (nie licząc głuchego kowala, który pracował w jego rodzinnym mieście), nie posiadał też żadnej teoretycznej wiedzy na temat języków wizualno-przestrzennych. Brak świadomości był w zasadzie korzystny, Stokoe nie absorbował negatywnych opinii panujących na temat języka migowego i jego użytkowników. Za namową Detmolda Stokoe zaczął studiować język migowy, w roku 1957 rozpoczął wraz z innymi językoznawcami (Carl Croneberg i Doroty Casterline) badać Amerykański Język Migowy. Podczas badań, obserwacji i analiz nagrań z ASL Stokoe zauważył, że głusi posiadają własną kulturę, odmienną od kultury słyszących Amerykanów, a ich "metoda" komunikacji jest prawdziwym językiem, a nie transliteracją języka angielskiego na znaki manualne. Niestety na poczynania Stokoe nie patrzono przychylnie niesłyszący byli grupą, która do hipoitez i wniosków Stokoego odnosiła się najbardziej sceptycznie. Gilbert Eastman, który później został wybitnym głuchoniemym pisarzem i gorącym zwolennikiem Stokoego, mówił: "Ja i moi koledzy śmialiśmy się z dr. Stokoego i jego szalonych pomysłów. Analizowanie języka migowego, którym się posługiwaliśmy, uważaliśmy za rzecz niemożliwą" (O. Sacks, Zobaczyć głos : podróż do świata ciszy, s. 196-198, Poznań 1998.). Ale nie ugasiło to jego wrodzonego zapału i ciekawości.

W roku 1960 Stokoe opublikował "Sign Language Structure" ("Struktura/Budowa Języka Migowego"), w której zawarł historię języka migowego, wyjaśnił zapis fonetyczny, który zastosował oraz opisał procesy językowe zachodzące w Amerykańskim Języku Migowym. Pracę Stokoe przyjęto bardzo chłodno: Wydanie w 1960 roku ["Sign Language Structure"] spowodowało różne dziwne reakcje. Z wyjątkiem Deana Detmolda i jednego czy dwóch moich kolegów cały Gallaudet był przeciwko mnie; zaatakowano językoznawstwo, tak jak ja je widziałem i studia nad językiem migowym... Jeśli przyjęcie pierwszych badań nad językiem migowym przez naukowców można określić jako chłodne, to reakcje środowisk związanych z kształceniem specjalnym były wręcz lodowate; środowiska te były prawie zawsze wrogo nastawione do języka migowego, a ich wiedza na temat językoznawstwa - prawie żadna (Stokoe, 1980, s. 266-267). Jednak badania trwały dalej.

W roku 1965 zespół naukowców - William Stokoe, Dorothy Casterline i Carl Cronenberg opublikował słownik Amerykańskiego Języka Migowego - "A Dictionary of American Sign Language on Linguistic Principles" ("Słownik Amerykańskiego Języka Migowego wraz Zasadami Lingwistycznymi"). Była to praca nowatorska a zarazem przełomowa. Słownik nie porządkował haseł alfabetycznie. Hasła zorganizowane były wizualnie według trzech aspektów - kształt ręki, ruch i lokalizacja. Ta publikacja udowodniła, że ASL jest prawdziwym, pełnowartościowym językiem posiadającym wewnętrzną strukturę, własne zasady. Językiem bogatym zawierającym metafory, synonimy, zapożyczenia itp.

Źródło: Zbiór prywatny autora.

Źródło: Zbiór prywatny autora.

Źródło: Zbiór prywatny autora.

W "Słowniku" pojawił się też dodatek napisany przez Carla Cronenberga zatytułowany "The Linguistic Community" ("Społeczność Językowa"). Tekst stanowił pierwszą próbę opisu odrębności społecznej, kulturowej oraz językowej Głuchych Amerykanów.

Wojownik Światła

Stokoe działał dalej, po opublikowaniu "Słownika" nie osiadł na laurach. W roku 1971 dzięki jego staraniom udało się utworzyć na Uniwersytecie Gallaudeta specjalną pracownię lingwistyczną, w której prowadzono badania nad ASL do roku 1984. Rok później z inicjatywy Stokoe zaczęło ukazywać się czasopismo "Sign Language Studies" ("Studia nad Językiem Migowym"). Na jego łamach publikowano artykuły naukowe poświęcone ASL oraz innym językom wizualno-przestrzennym. Stokoe sprawował funkcję redaktora do roku 1996.

Stokoe po wydaniu "Słownika" opublikował jeszcze wiele książek i artykułów. Między innymi "Language in hand: why sign came before speech" ("Język w dłoni: dlaczego miganie pojawiło się przed mową"). Te i inne publikacje zdobyły uznanie w środowisku lingwistów a ostatecznie nawet i surdopedagogów. W chwili obecnej ASL jest uważany za autonomiczny język, najwłaściwszy język wykładowy głuchych studentów, a nawet jako drugi język (język obcy) słyszących uczniów liceów oraz szkół wyższych na terenie Stanów Zjednoczonych.

Źródło: http://books.google.com/books?id=ME_64lsKO3kC&printsec=frontcover&dq=Stokoe&lr=&ei=vViSSuPkJZiQyQTkoMSsBw&hl=pl#v=onepage&q=&f=false

William Clarence Stokoe zmarł po długiej chorobie 4 kwietnia 2000 roku w Chevy Chase (Maryland). Wszystkich zainteresowanych życiem i dokonaniami naukowymi Stokoe odsyłam do biografii autorstwa Jane Maher "Seeing language in sign: the work of William C. Stokoe" .

Źródło: http://books.google.com/books?id=FK2g6iRs-NYC&printsec=frontcover&dq=Seeing+Language+in+Sign:+The+Work+of+William+C.+Stokoe&ei=RFqSSpuCK5aCzASAqOyeBw&hl=pl#v=onepage&q=&f=false

Konferencja Głusi Mają Głos 2 : Kim jesteśmy? Skąd przychodzimy? Dokąd idziemy?

2009-06-19T17:49:00.000+02:00

http://www.konferencjagmg.pl/

PROGRAM

Sobota, 29 sierpnia

10:00 Otwarcie konferencji, powitanie uczestników i gości
Organizatorzy

10:15 Film zrealizowany podczas I Warszawskiego Festiwalu Kultury Głuchych
Przemysław Tymiński

10:30 Druga Rewolucja Gallaudeta
Piotr Krzysztofiak, student Akademii Pedagogiki Specjalnej

11:00 Krótka historia Instytutu Głuchoniemych w Warszawie – 190 lat w pigułce
mgr Monika Dobrowolska, nauczycielka w Instytucie Głuchoniemych

11:30 Ruch społeczny Głuchych na ziemiach polskich
mgr Tomasz Świderski, historyk

12:00-12:30 Przerwa kawowa

12:30 Czy wiemy, co to jest Kultura Głuchych ? – próba zdefiniowania pojęcia
mgr Marcin Daszkiewicz, absolwent Akademii Podlaskiej

13:00 Zjawisko audyzmu a Kultura Głuchych
dr Piotr Tomaszewski, Wydział Psychologii UW

13:30 Dyskryminacja w Świecie Głuchych
Renata Świderska, studentka UWr

14:00-15:30 Przerwa obiadowa

15:30 Co to znaczy być Głuchym rodzicem? Na podstawie badań własnych
Marek Śmietana

16:00 Deafhood
mgr Magda Bielak, psycholog

16:30 Jak brak języka wpływa na życie Głuchych
mgr Anna Gronowska, psycholog

17:00 Przyczyny zaburzonej tożsamości głuchych i jej konsekwencje
Agnieszka Siepkowska, studentka UWr, przewodnicząca Polskiej Sekcji Młodzieży Głuchej

17:30 Malarstwo Głuchych - psychologiczne aspekty twórczości plastycznej osób niesłyszących.
mgr Marek Lasecki, absolwent Akademii Sztuk Pięknych, inicjator plenerów malarskich dla niesłyszących artystów

18:00-18:30 Podsumowanie pierwszego dnia konferencji

Niedziela, 30 sierpnia

9:00 Sport w Kulturze Głuchych
Antoni Morawski, wiceprezes Polskiego Związku Olimpijskiego Głuchych

9:30 Warsztaty teatralne dla Głuchej młodzieży - Finlandia 2008
mgr Joanna Łacheta, nauczycielka, opiekunka Koła Filmowego w Instytucie Głuchoniemych

10:00 Natywność w lingwistyce migowej
mgr Lucyna Długołęcka

10:30 Wizerunek Głuchych w środkach masowego przekazu
Małgorzata Bielak, studentka polonistyki UW

11:00 – 11:30 Przerwa kawowa

11:30 Znaki kulturowe w PJM
Paulina Romanowska

12:00 Przyszłość Głuchych – światowe trendy i perspektywy
Anna Taborska

12:30 Rozwój internetu a przyszłość Głuchych – szanse i zagrożenia
Aldona Ratajczak, malarka, współtwórczyni pierwszej internetowej telewizji dla niesłyszących ONSI.tv

13:00 Wokół projektu Ustawy o PJM
Kamil Noworyta, dyrektor Centrum Edukacyjnego Języka Migowego

13:30-14:00 Występ artystyczny

14:00- 15:00 Pożegnanie

Imprezy towarzyszące
- wystawa prac plastycznych i fotografii autorstwa Głuchych artystów

Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do zmian w programie.

Serial internetowy "Zobaczyć ciszę" :D

2009-06-07T18:36:00.000+02:00

Już jest!!! Pierwszy serial internetowy w Polsce, w którym występują Głusi aktorzy. Serdecznie zapraszam do oglądania.

http://www.zobaczyc-cisze.pl/Strona-glowna,1,j,1.html

Reżyser:

Marek Brodzki

Aktorzy:

Anna Borsuk (Kasia)

Tomek Morawski (Artur)

Jacek Pasternak (Marek)

Monika Grabowska-Dobrowolska (Mama) :)

Eugeniusz Morawski (Tata)

Ogólnopolska konferencja „Wokół zagadnień związanych z językiem migowym w Polsce” - krew, pot i łzy...

2009-03-12T00:53:00.000+01:00

Nie będę zbyt oryginalny (po raz kolejny). Wklejam bardzo subiektywną relację z konferencji, która odbyła się w ostatni weekend. Jestem na tyle leniwy, że nawet już niczego nie poprawiam, robię kopię mojego posta z forum www.deaf.pl.

Życzę miłej lektury.

DZIEŃ I

Docieram(y) do miejsca konferencji – sala konferencyjna Koara-Expo.

Początek standardowy - rejestracja (otrzymuję teczkę i długopisik). Zawartość teczki to miła niespodzianka - plan konfy, mapki Warszawy i część materiałów konferencyjnych – plus! Program konferencji znałem już wcześniej i po jego odczytaniu doszedłem do wniosku, że część wykładów jak dla mnie to „odgrzewane kotleciki”, ale bardzo smaczne, mogę je jeść i jeść… ;)
Spotykam wiele znajomych twarzy (medialnych i nie tylko), sympatyczne (lub nie) przywitania itd. Wchodzę do sali konferencyjnej – olbrzymie pomieszczenie około 300 miejsc siedzących, telebim, stoły z napojami i ciasteczkami. Nic jeszcze nie zapowiada zbliżającej się „burzy”. Moszczę sobie miejsce w wyborowym towarzystwie (między deafiakami Endi, Barwunia, Pula, Zmora, Olunia, Żabcia, Lubaszna). Uczestnicy zasiadają na swoich miejscach, tłumacze zwarci i gotowi, komisja w pełnym składzie:

- Prezes Instytutu Polskiego Języka Migowego dr Piotr Tomaszewski
- Prezes Polskiego Związku Głuchych Zarządu Głównego Andrzej Kopeć
- Dyrektor Centrum Edukacyjnego Języka Migowego Kamil Noworyta

Zaczynamy…

Na scenę wychodzi Dyrektor CEJM Kamil Noworyta wraz z Prezesem PZG ZG Andrzejem Kopciem witają gości, omawiają kilka spraw organizacyjnych i zapraszają pierwszego prelegenta pana doktora Piotra Tomaszewskiego. Temat referatu to „Mitologizacja PJM”.

Doktor Tomaszewski wyjaśnia czym jest „demitologizacja”. Na telebimie ukazuje się kwiat – tulipan a pod nim następujące stwierdzenia:

- Tulipany są zawsze czerwone,
- Tulipany rozkwitają zimą,
- Tulipany nie mają łodygi,
- Tulipany są odporne na niekorzystne warunki atmosferyczne.

Wszystkie te stwierdzenia są oczywiście fałszywe i podobnie jest z Polskim Językiem Migowym, na jego temat krąży wiele mitów. Pan doktor wyjaśnił pojęcie „demitologizacji” czyli pozbawienia czegoś cech mitycznych. Dodał również, że mitologizowanie PJMu wpływa na Historię Głuchych, innymi słowy jeśli przypisze się mityczne, nieprawdziwe informacje Polskiemu Językowi Migowemu to te fałszywe informacje przeniosą się na jego użytkowników.

Następnie prelegent przedstawił dwa spojrzenia na zagadnienie głuchoty (medyczne i kulturowe), a także przypomniał słowa Alicji Orłowskiej wypowiedziane w obronie PJMu w 1996 roku.

Później w prezentacji pojawiły się dobrze nam znane fakty o PJM , które zostały wyczerpująco omówione - majstersztyk.

Pozwolę sobie przytoczyć tylko dwa fakty – Polski Język Migowy jest autonomiczny, nie sjest zależny od języka polskiego. Dla porównania zaprezentowano filozofię użycia sjm: Jeśli trzeba – migajmy, ale po polsku. Dowodem autonomiczności PJMu jest to, że język ten posiada cechy, które nie występują w języku polskim czyli:

- przestrzenność,
- klasyfikatory,
- sygnały niemanualne.

Nie oznacza to , że PJM nie ulega wpływom polszczyzny fonicznej. Pojawiają się zapożyczenia (daktylograficzne, translatorskie, znaki inicjalizowane itp.)

Następnie dr Tomaszewski podkreślił, iż PJM nie jest agramatyczny. Po tych słowach pojawił się drobny szum na sali.

Pan doktor Tomaszewski zakończył swój wykład (któremu statystycznie co 15 min towarzyszył dźwięk dzwonków telefonów komórkowych – żenada, a co poniektórzy prowadzili normalnie rozmowy – nie ma jak to szacunek do prelegenta).

Po wystąpieniu pana doktora, pojawiła się kolejna osoba. Małgorzata Bielak opowiedziała o „Savoir – vivre u Głuchych”. Małgosia tematykę swojego wykładu czerpała z własnych doświadczeń a także z obserwacji osób słyszących. Wyjaśniono czym jest tajemnicze stwierdzenie „Savoir – vivre” (znajomość obowiązujących form towarzyskich i reguł grzecznościowych obowiązujących w danej grupie). Przejrzyście, przystępnie i dokładnie. Pozwolicie, że nie będę się dalej rozpisywał nad „SV”, wszyscy go doskonale znamy.

Po wykładzie Małgosi Bielak nastąpiła drobna dyskusja. Pierwszy głos zabrał Pan z Poznania (nie podaję nazwisk, nie jestem pewien czy wypada). Uczestnik podkreślił, że ważne są dwie drogi wyboru (PJM, sjm). „System jest łatwiejszy dla słyszących i pomaga łatwiej się dogadać”. Padły również słowa zdziwienia: „dlaczego nie ma tutaj profesora Szczepankowskiego?”. Słowa te wywołały gromkie brawa po lewej stronie sali (zwłaszcza z kilku miejsc, które pozwoliłem sobie nazwać „lożą krzykaczy”). Następnie głos zabrały inne osoby. Jedna stwierdziła, że nie zgadza się przedmówcą, kolejna podkreśliła by nie zwalczać ani PJMu ani sjmu - i jedno i drugie należy wprowadzić do szkoły (ciśnienie już mi skakało, a twarz przybierała kolor purpury). Wypowiedziały się osoby z Łodzi (Mariola i Joanna), padło pytanie – czy słyszącym jest trudniej się nauczyć migać, czy głuchym mówić?

Rozpętała się drobna dyskusja, za moimi plecami coraz głośniejsze komentarze.

Przyszedł czas na bardzo rzeczowy wykład pt. „Profesjonalny tłumacz języka migowego na podstawie realnych oczekiwań i potrzeb niesłyszących” – mgr Tomasz Świderski. Wykład Tomka powstał w oparciu o własne obserwacje i rozmowy z członkami rodziny. Profesjonalny tłumacz wg Tomka powinien dostosować się do potrzeb klienta, a co najważniejsze powinien czuć powołanie do zawodu, który wykonuje. Brak słuchu, niemożność odczytania mowy z ust, odmowa samodzielnej współpracy ze strony urzędników, lekarzy itp. – właśnie między innymi dlatego potrzebny jest tłumacz. Na telebimie pojawił się slajd – „Porównanie PJM i sjm”. Jeden z punktów brzmiał: „System – martwy pod względem emocjonalnym”. To stwierdzenie wywołało wrzenie (zwłaszcza „loży krzykaczy”), za moimi plecami również zrobiło się głośno (pomijając dzwoniące telefony komórkowe), do moich uszu dotarło jedno słowo „idiota”… Na końcu Tomasz zaprezentował „10 przykazań dobrego tłumacza” (również nie wypisze wszystkich):

- Wierne tłumaczenie,
- Neutralność,
- Odpowiedni ubiór.

Po wystąpieniu Tomasza w auli nadal panowała dziwna atmosfera, jakieś głosy, drobne kolokwializmy itp.

„Droga do dwujęzyczności dziecka głuchego na przykładzie Wielkiej Brytanii”, referat mgr Anny Gronowskiej przedstawiła mgr Joanna Łacheta. Dlaczego dzieci głuche od zawsze miały problemy z opanowaniem poprawnej pisowni? Język foniczny nabywany jest drogą słuchową. Głusi język nabywają wzrokowo. Język foniczny dla dziecka głuchego zawsze będzie językiem obcym. Joasia podkreśliła, że w Wielkiej Brytanii BSL (Brytyjski Język Migowy) i jego foniczny odpowiednik traktowane są na równi, nie deprecjonuje się żadnego z nich. Z dłoni prelegentki padły bardzo ważne słowa: „Do harmonijnego rozwoju dziecka głuchego potrzebne są dwa języki. Jeśli pierwszym językiem będzie BSL to dziecko o wiele łatwiej nauczy się języka fonicznego w piśmie”. W Wielkiej Brytanii jest ustawa o „równouprawnieniu” języka migowego. Wyspiarze mogą poszczycić się specjalnym programem – „Children In Need” (Dziecko w potrzebie). Na czym polega ten program:

- jeśli dziecko urodzi się niesłyszące to kierowane ono jest do ośrodka wczesnej interwencji,
- dziecko otrzymuje wsparcie finansowe, jest także aparatowane,
- rodzice dzieci głuchych są uświadamiani (przestawia się im drogi jakie mogą wybrać),
- odpowiednio przygotowani konsultanci (natywni, dynastyczni użytkownicy BSL) pracują z rodzinami w ich domach,
- Słyszący rodzice głuchych dzieci spotykają się w celu wymiany doświadczeń.

Program zawiera jeszcze wiele punktów, nie wymienię wszystkich.

Po wykładzie zawrzało – dyskusja. Początek był spokojny, jedna z uczestniczek (Głucha) powiedziała, że 23 lata temu odbył się turnus rehabilitacyjny podobny to programu „Children In Need”. Niestety odbył się on tylko raz, a szkoda bo efekty były zadowalające. Następnie głos zabrał nauczyciel sjmu, który nie zgodził się ze stwierdzeniem Tomka Świderskiego, iż „sjm jest martwy emocjonalnie”, podkreślił, że zwraca się uwagę nie tylko na słownictwo ale także na mimikę. Ja z koloru purpury zacząłem przechodzić w zieleń, ale najzabawniejsze było to, że mężczyzna, który się wypowiadał i zarzekał, że sjm posiada mimikę sam posiadał fizjonomię manekina. Prelegenci odpierali atak, tłumacząc, że mimika to także element gramatyki PJM, szum wzrastał, za moimi plecami padały takie słowa jak „idiota”, „bzdura”. Tomasz zwrócił się z pytaniem do mężczyzny wg. którego sjm zawiera elementy mimiczne – "czy zna pan Polski Język Migowy?", odpowiedź: nie. Wydaje mi się, że nie trzeba tego komentować. Tomek zadał jeszcze jedno ważne pytanie do głuchych uczestników konferencji „Ci, którzy uważają, że system nie posiada mimiki proszę o podniesienie rąk” – las głuchych rąk. A za moimi plecami słychać ironiczne pokrzykiwanie „No zdziwiłabym się gdyby głusi powiedzieli, że jest mimika!”. Nie zdzierżyłem, odwracam się, nie mogę zlokalizować pani „alfy i omegi”, ale widzę inne twarze, pełne ignorancji, agresji i niezadowolenia. W auli atmosfera gęstnieje z minuty na minutę, mnie ciśnienie skacze, ale nadal boję się wyjść i powiedzieć moje zdanie…

LUNCH

Chwila wytchnienia ale także i bolesnych słów ze strony CODA usłyszanych w kuluarach - „Nie podoba mi się to wszystko, pan Tomaszewski wymyślił sobie język, moja mama tak nie miga, nie rozumie wielu rzeczy, ta konferencja to zmarnowane pieniądze i mój czas”. Żal, żal, żal… Ale jedzenie dobre Very Happy, w oparach dymu wracam do auli, na telebimie film „W uchu cisza”.

Aula zapełnia się („loża krzykaczy” frekwencja 100%). Wykład rozpoczyna Małgorzata Bezubik – „Kodeks tłumacza języka migowego”. Syntetycznie, ciekawie, podoba mi się. Na początek podstawowe informacje – podział tłumaczeń. Pani Małgorzata opowiada o środowiskowych tłumaczach języka migowego oraz o roli tłumaczy w świetle etyki. Padają takie nazwy jak:
- Tłumacz mediator,
- Tłumacz wszechwiedzący (ja mam przewagę nad głuchymi, ja jestem lepszy),
- Tłumacz kontroler/cenzor,
- Tłumacz powiernik,
- Tłumacz asystent itp.
Zostaje poruszony temat bezstronności i neutralności w zawodzie tłumacza. Prelegentka omawia kodeks tłumacza języka migowego składający się z piętnastu podpunktów.

Pozostajemy w tematyce translatoryki, głos zabiera mgr Aleksandra Kalata – Zawłocka. Temat wykładu brzmi „Komu potrzebny profesjonalizm? Światowe standardy tłumaczenia języka migowego”. Tytułem wstępu zostaje wyjaśnione pojęcie profesjonalizmu w oparciu o źródła zarówno polskie jak i zagraniczne. Prelegentka przedstawia „model profesjonalizacji Tzenga", omawia dokładnie wszystkie etapy, od etapu chaosu na rynku zawodowym po etap tworzenia podstaw etycznych funkcjonowania zawodu. Kolejnym poruszonym problemem są przeszkody występujące w procesie profesjonalizacji takie jak np. brak precyzyjnej nazwy przedstawiciela zawodu. Na koniec mgr Kalata – Zawłocka zadaje pytanie „Po co komu profesjonalista?”, po chwili sama udziela odpowiedzi: "a kto chciałby się leczyć u nieprofesjonalnego lekarza".

Swój czas ma Kamil Noworyta opowiadając o „Procesie certyfikacji tłumaczy i wykładowców”. Wychodzę na zewnątrz, (tym razem przybierając kolejny kolor tęczy – niebieski). Potrzebuję chwili oddechu po tym jak docierają do mnie głosy gdzieś zza pleców „Widziałaś jak oni piszą, jak analfabeci, jak oni się mogą nauczyć poprawnej polszczyzny, no tylko dzięki systemowi”. Wychodzę i cały czas zastanawiam się, czy ci ludzie nie rozumieją tego co się do nich mówi, czy oni po prostu nie chcą tego zrozumieć. 1, 2, 3… 7, 8 spokój… Wracam, nie siadam na swoim miejscu, obserwuję wszystko z samego końca. Widzę zainteresowanie, ale czemu się dziwić, Kamil opowiada o ścieżce certyfikacji, jak widać większość uczestników przyjechała tylko na ten wykład. Zapewne części z nich jutro już tutaj nie będzie – nie mylę się. Schemat prezentowany przez Dyrektora CEJM jest prosty, są dwie drogi wyboru, droga sjm i PJM. Jeżeli ktoś czuje się biegle w jednym i drugim może ubiegać się o zdobycie kompetencji i tu i tu. Pojawiają się głosy krytyki. Na koniec opłaty (tak, tak niektórym oczy zamieniają się w pięciozłotówki), kwestie finansów nie ulegają zmianie.

Zaczyna się dyskusja. Głos zabiera CODA (kobieta), która uważa, że czuje się "maluczka", jak ona ma osiągnąć kompetencje PJM skoro nie ma nigdzie materiałów do nauki tego języka, dajcie nam materiały do nauki PJM!. Słychać gromkie brawa. Ktoś, zabiera głos – trzeba połączyć PJM i sjm. Przed moimi oczami pojawia się zielony spływający kod niczym z filmu „MATRIX”, gdzie ja jestem to jakaś fikcja. Kolejny głos z sali, „wszystkie kraje przeszły ten problem, Szwecja, Wielka Brytania…” (chodzi o problem języka naturalnego i sztucznego). Lekko wzburzonym głosem odpowiada mgr Aleksandra Kalata – Zawłocka mówiąc o sytuacji w Szwecji, iż tam od systemu odeszło się wiele lat temu, język naturalny to jest „ta” droga, którą trzeba podążać. Ktoś z „loży…” opryskliwie syczy „Ale po co pani krzyczy”, za moimi plecami padają epitety „wariatka jakaś”, nie wnikam już pod czyim adresem są one kierowane. Głos zabiera również mgr Małgorzata Czajkowska – Kisil. Sytuacja na auli zaczyna wyglądać komicznie, ktoś wychodzi na środek i chwali system - brawa po lewej stronie, prawa milczy, po chwili zmiana, prawa bije brawo a lewa milczy bo ktoś powiedział, że PJM jest ok. Ludzie gdzie ja jestem, czy to do czegoś prowadzi? Dostrzegam Bartosza, opuszczam swoje miejsce, widzę PPA i Margolcię, Molly i Doris mknę ku nim z nadzieją, że mają jakąś kroplówkę pod którą będę mógł się podłączyć Razz Endi chyba już zeszła xD Dziewczyny mówią mi abym się uspokoił, czemu ja to tak przeżywam? No właśnie czemu ja to tak przeżywam hm? Ze wszystkiego zapamiętuję już tylko słowa księdza chyba z Gliwic „Są dwie drogi ale może wygrać 3 droga, droga implantowania i przesiewu genetycznego”.

Pierwszy dzień konferencji dobiega końca, ja z bólem głowy i wypiekami na twarzy wracam do hotelu (luksusowo). Czas na odprężenie…

Drodzy Deafiacy, tak właśnie zapamiętałem pierwszy dzień konferencji, z pewnością nie opisałem wszystkiego dokładnie, część rzeczy mogło mi umknąć. Liczę na to, że moje wypowiedzi skorygują Ci, którzy obserwowali to wszystko ze mną (liczę na Was).

A na koniec ważna sprawa. Chciałem wyrazić moje ogromne uznanie dla wszystkich tłumaczy, którzy dali z siebie wszystko i ciut więcej. To co zrobiliście to fenomen. Wasze tłumaczenie z fonicznego na migowy i z migowego na foniczny to coś więcej niż kawał dobrej roboty. Chylę czoła - CHAPEAU BAS!

Ciąg dalszy nastąpi…

(Z góry przepraszam za wszelkie błędy - pisane na gorąco).

Zanim przejdę do drugiego dnia konferencji...

Retrospekcje - migawki z dnia pierwszego. Po pojawieniu się wczorajszego wątku, napłynęło do mnie sporo innych głosów tych, którzy uczestniczyli w konferencji. Przedstawiam cytaty zasłyszane wizualnie i słuchowo przez innych:

- Po zakończonym referacie jednej z prelegentek, chyba mgr Joanny Łachety z tyłu padły słowa: "To systemowi zawdzięczacie ukończenie studiów",
- W chwili gdy dr Tomaszewski wychodził na scenę aby dodać kilka słów odnośnie gramatyki Polskiego Języka Migowego za moimi plecami padły takie słowa: "Oooo znowu ten...",
- Gdy Tomek Świderski zadał pytanie do jednego z uczestników "Czy zna pan PJM?" znowu za plecami pojawiły się głosy " a wy znacie sjm?".

DZIEŃ II

Po pysznym śniadaniu pojawiam się ponownie w auli Koara-Expo. Tak jak podejrzewałem wiele miejsc, które jeszcze wczoraj były zajęte dziś świecą pustkami...

Mgr Magdalena Bielak rozpoczyna konferencję wykładem "Rola zabaw dydaktycznych dla dzieci głuchych w wieku przedszkolnym". Na wstępie swojego wykładu prelegentka podkreśliła jak ważna dla dzieci głuchych jest zabawa. Zabawy rozwijają aktywność dziecka głuchego - umysłową, ruchową oraz emocjonalno-społeczną. Dzięki zabawie można uświadomić dziecko, że ma ono swój język i własną kulturę. Za pomocą zabaw dydaktycznych można również uczyć dzieci głuche znaków języka migowego. Wykorzystując zabawki (pacynki) w kształcie motyla czy węża. Wcześniej jednak należy wprowadzić ćwiczenia rozwijające motorykę (lepienie plasteliny, gry zręcznościowe). Poszczególne migi warto łączyć z techniką pantomimy. Naśladowanie i odwzorowywanie różnych czynności rozwija wyobraźnię dziecka.

Magda wymieniła jeszcze inne zabawy takie jak:

- Domino. Na klockach domina umieszczone są kropeczki (1-6) oraz symbole dłoni daktylograficznie przedstawiające liczby,
- Ćwiczenia mimiczne pozwalające dziecku rozwijać zdolność do wyrażania emocji,
- Ćwiczenia rozwijające funkcje wzrokowe i orientację przestrzenną.

Magda w swoim wystąpieniu podkreśliła, aby podczas zabaw unikać stereotypowego myślenia o języku migowym.

Drugą prelegentką w tym dniu była mgr Justyna Kowal, która wyczerpująco opowiedziała "O trudnościach w tworzeniu słowników języka migowego". Uuuuuu sporo tego było... Prelegentka w kilku słowach odniosła się do listopadowej konferencji w Łodzi, na której dokonała recenzji nowo wydanego słownika PJM. Na slajdach pojawiały się skany ze słowników jednojęzycznych i dwujęzycznych zarówno multimedialnych i papierowych. Omówiono elementy składowe słowników (hasło, wymowa, określenie gramatyczne itd.). Poruszono również ważny temat tworzenia słowników a co za tym idzie korpusów językowych (które nie maja nic wspólnego z wojskiem Very Happy). Nie obyło się również bez historii leksykografii polskiej i przypomnienia trzech pozycji historycznych:

- „Słownika łacińsko-polskiego” Jana Mączyńskiego z 1564 roku,
- „Polonice gramatices institutio”, z roku 1568, którego autorem jest Statorius – Piotr Stojeński Gallus, Szwajcar,
- Trzytomowego słownika „Thesaurus Polono-Latino-Greacus” (Knapiusz) z roku 1631.

Czas na meritum Smile mgr Kowal zaczęła "wgryzać" się w problematykę słowników języka migowego na bazie "słowników" polskich (cudzysłów nie pojawił się tutaj przypadkowo Smile). Jak wygląda słownik "języka migowego" (uwaga znowu cudzysłów Smile) na polskim rynku?Format: A5, poziomy, zdjęcie, strzałki, konwencja ubioru itd. wszyscy to dobrze znamy. Następnie skupiono się na problemie ekwiwalencji (równoważności) na przykładzie zwrotu "ani", który w PJMie można zamigać co najmniej na 5 sposobów. Podobnie ze zwrotem "na" do, którego podano przykłady:

- położyć na stół,
- wyjechać na wieś,
- iść na zebranie,
- patrzeć na nią,
- pudło na kapelusze.

Było przy tym sporo śmiechu ale i zdziwienia na twarzach "tych co to wszystko wiedzą". Prelegentka bardzo dokładnie zanalizowała znak "bać się", który w odniesieniu do sytuacji można zamigać na wiele sposobów. Podkreślono problem dążności do przyporządkowania znaków języka migowego do słownictwa/pojęć z języka polskiego. Porównano 4 słowniki (Amerykański, Czeski i Polskie - "łódzki" i Józefa Hendzla), dwa ostatnie wypadły blado na tle pierwszego. Mgr Justyna Kowal moim zdaniem doszła do bardzo słusznego wniosku, pozwolę sobie go zacytować:

"Wyjście od języka polskiego (słownik polsko-migowy) będzie zawsze obarczone błędem systemu, kalki językowej. Najbardziej pożądaną jest forma słownika oparta na korpusach języka migowego".

Po wykładach nastąpiły warsztaty prowadzone przez doktora Piotra Tomaszewskiego, Pawła Rosika, Mgr Magdalenę Bielak i Małgorzatę Bielak. Sala podzieliła się na 4 grupy, zabawa była wyśmienita. Uczestnicy ćwiczyli mimikę, lokowanie przestrzenne, pamięć. "Szlifowano" gramatykę polskiego języka migowego. Edukowaliśmy się poprzez zabawę, uśmiechy towarzyszyły wszystkim, no... prawie wszystkim. Radości, "luzu" i współpracy nie zaobserwowałem w grupie warsztatowej Pawła. Jak się później dowiedziałem Paweł został poddany krytyce i surowej ocenie przez swoich "zacietrzewionych uczniów". Ponoć padały takie słowa jak "małpowanie", "tego się tak nie pstryka" (odnośnie znaku "tak"), oraz stwierdzenia "jak w telewizji można używać mimiki podczas migania"...

Organizatorzy przed lunchem nie zapomnieli o święcie kobiet i obdarowali płeć piękną tulipanami (klasa). W kuluarach nadal toczyły się dyskusje, niektórzy twierdzili, że słownik Józefa Hendzla jest "taki sam jak słownik Australijski". Przepraszam bardzo ale AUSLAN bo tak nazywa się australijski język migowy, jest oficjalnie uznany za osobny język przez ustawodawstwo. Wątpię by australijski słownik był podobny do "niebieskiej książeczki", chyba że osoba, która się wypowiadała miała w rękach "Auslan Dictionary: A Dictionary of the Sign Language of the Australian Deaf Community" z 1989 roku.

Po lunchu frekwencja opadła jeszcze bardziej. Jak widać filmy o Głuchych i ich kulturze nie wzbudziły zainteresowania, a szkoda... Zaprezentowano przezabawny filmik "Coming out", oraz dokument "Rewolucja Gallaudeta".

Oficjalne zakończenie konferencji i już...

Takich konferencji poproszę więcej, takich uczestników zdecydowanie mniej.

Pozostałe relacje znajdują się tutaj.

Wpadło w ręce. Może warto?

2009-02-28T21:11:00.001+01:00

javascript:void(0)

auDyzm

2009-02-08T20:15:00.001+01:00

Audyzm autor: Erick Ketcham

źródło: http://www.raa-deaf.org/sandbox1.html

Nie, nie autyzm, AUDYZM. W tym słowie nie ma błędu, istnieje takie pojęcie jak AUDYZM.

Zatem czym jest AUDYZM?

Najprościej byłoby przytoczyć definicję z encyklopedii bądź ze słownika wyrazów obcego pochodzenia. Jest jednak mały problem, takie słowo tam nie figuruje.

Wikipedia definiuje audyzm jako specyficzny stosunek osób słyszących do głuchych, który polega na narzucaniu niesłyszącym swoich poglądów na ich temat. Termin ten dotyczy osób, które zajmują się zawodowo problemami niesłyszących traktując je przedmiotowo, jak osoby o niższym poziomie intelektualnym, niesamodzielne i bezradne. Na ogół nie mają oni z głuchymi bezpośredniego kontaktu, nie znają języka migowego. Pojęcie audyzmu jest ściśle powiązane z dyskryminacją głuchych przez słyszących [http://www.kn-gliwice.ehost.pl/specwiki/index.php/Audyzm].

Ale audyzm to pojęcie znacznie szersze.

Samo słowo pochodzi z języka łacińskiego gdzie audire oznacza słuchać a -ism to sufiks wykorzystywany przy tworzeniu słów oznaczających uprzedzenia czy dyskryminację (np. rasizm, seksizm itp.).

Zjawisko audyzmu doskonale opisał profesor Harlan Lane w swojej książce "Maska dobroczynności ; deprecjacja społeczności głuchych". Lane zapożyczając termin od głuchego pedagoga i autora Toma Humphriesa, zdefiniował audyzm jako zajmowanie się ludźmi głuchymi i [...] przygotowywanie na ich temat kategorycznych orzeczeń, opisywanie ich i wyrażanie autorytatywnych opinii, a w niektórych przypadkach nawet decydowanie o tym, gdzie mają mieszkać. Mówiąc krótko, audyzm jest sposobem, za pomocą którego słyszący dominują, dokonują restrukturyzacji i sprawują władzę nad społecznością głuchych. Audyzm odnosi się do niektórych dyrektorów szkół dla głuchych i programów kształcenia dorosłych głuchych, ekspertów w dziedzinie poradnictwa dla głuchych, do tłumaczy, audiologów, logopedów, otologów, psychologów, psychiatrów, bibliotekarzy, badaczy, pracowników socjalnych, specjalistów od protez słuchowych. Audysta akceptuje jedynie to, co pozostaje w zgodności z cechami przypisywanymi osobie głuchej, które zawarte są w "psychologii głuchego" i innych rodzajach fikcji tworzonych przez słyszących.

Specjalnie wytłuściłem zawody, które wymienił profesor Lane, ponieważ podpisuję się pod tym obiema rękami (daleko szukać nie trzeba...), przymknę oczy na wymienienie wśród audystów bibliotekarzy ;).

Patologia autor: Susan Dupor
źródło: http://www.raa-deaf.org/sandbox1.html

Głusi padają ofiarami audyzmu w najróżniejszych miejscach - w pracy, w szkole, na uczelni. Ale chyba najgorszym rodzajem dyskryminacji jest ten, który dotyka głuchych w domu, a jego sprawcami są najbliżsi. Takie sytuacje mają miejsce w rodzinach osób słyszących gdzie rodzi się głuche dziecko. Mam wielu znajomych wśród Głuchych, którzy wychowywani byli przez słyszących rodziców. Jeden z moich kolegów migał mi jak to w domu zawsze do niego mówiono, wyraźnie artykułowano każde słowo. Rodzice nie chcieli nauczyć się migać, powtarzając, że "język migowy jest prymitywny i ograniczony". I tak mijały lata, żmudne lata pracy z logopedą i wychowania w nurcie oralizmu. Każde spotkanie rodzinne było dla mojego kolegi istną gehenną. Wszyscy goście mówili, nikt nie migał. On siedział przy stole jak na "tureckim kazaniu", nikt z nim nie rozmawiał, a kiedy się odzywał mama dawała mu znak aby milczał bo dźwięki, które wydawał były dla niej krępujące.

Smutne...

Przymus autor: Susan Dupor
źródło: http://www.raa-deaf.org/sandbox1.html

W społeczeństwie Głuchych Amerykanów funkcjonuje pojęcie “The Family Dog” czyli rodzinny pies. Terminu tego nie należy traktować dosłownie. "The Family Dog" odnosi się do sytuacji kiedy osoba głucha traktowana jest przez słyszących członków swojej rodziny jak pies. Zazwyczaj dzieje się tak podczas spotkań rodzinnych, kiedy to wszyscy słyszący członkowie rozmawiają ze sobą, śmieją się, żartują a osobę głuchą oddzielają od siebie niewidzialnym murem. Głuchy siedzi przy stole, nie odzywa się, obserwuje wszystkich niczym pies. Patrzy na ich usta, stara się zrozumieć cokolwiek, ewentualnie patrzy w sufit, innymi słowy zachowuje się jak najlepszy przyjaciel człowieka…

The Family Dog autor: Susan Dupor
źródło: http://www.raa-deaf.org/sandbox1.html

Sytuacja mojego kolegi doskonale wpisuje się w pojęcie "The Family Dog". Zapewne zastanawiacie się jak potoczyły się jego losy. Otóż do siódmego roku życia wychowywany był bez języka, nie znał ani Polskiego Języka Migowego, ani polszczyzny mówionej. Wszystko zmieniło się gdy poszedł do szkoły dla głuchych. Tam właśnie przeszedł z "ciemności do światła". Wszystkich zainteresowanych metaforycznym przechodzeniem z ciemności do światła odsyłam do artykułu Agnieszki Laskowskiej-Klimczewskiej, który znajduje się w najnowszym numerze Świata Ciszy.

Zatem pamiętajmy:

Nie tolerujmy audyzmu,
Nigdy nie uczestniczmy w audystycznych działaniach,
Mówmy innym czym jest audyzm,
Rozmawiajmy o audyźmie i próbujmy zrozumieć jak on wpływa na głuchych.

źródło: http://www.raa-deaf.org/sandbox1.html

Interesujące linki:

A na zakończenie twarz prawdziwego audysty ;)

źródło: http://www.raa-deaf.org/sandbox1.html

pucu pucu...

2009-01-26T20:01:00.000+01:00

Źródło: http://www.lifeprint.com/asl101/images-layout/ily_asl_1024h.gif

Czas na zmiany - Z Nowym Rokiem, nowym krokiem! :)

Deaf Art...Uchwycić piękno ciszy...

2008-07-02T23:40:00.000+02:00

Sztuka to wielkie ucho i wielkie oko świata: słyszy i widzi - i ma zawstydzić, drażnić, budzić sumienie
Joseph Conrad

To obraz pędzla Chucka Bairda, Głuchego malarza amerykańskiego pochodzenia. Nie tylko feeria barw sprawia, że ten obraz w moim odczuciu jest wyjątkowy, lecz przepiękna symbolika, która w nim tkwi…

Co widzicie na tym obrazie? Zapewne większość z Was odpowie, że ludzi o różnych kolorach skóry. Ale przyjrzyjcie się bliżej, skupcie wzrok na małym żółtym dziecku i pomarańczowym dorosłym. Widzicie?

Dziecko posługując się językiem migowym pyta dorosłego czy jest głuchy, a dorosły odpowiada „Jestem głuchy tak jak ty”. Mam wrażenie, że Głuche dziecko przedziera się przez świat słyszących, w którym czuje się odosobnione, napotykając na swojej drodze innego Głuchego odnajduje swoją drogę, swoją „Deaf Way”.

Amerykanie mają Chucka Bairda a my mamy… no właśnie… Mamy wielu Głuchych artystów, ciężko wymienić wszystkich. Ale postanowiłem przedstawić sylwetki tych, których znam osobiście. Tych, których obrazy dostarczają mi prawdziwej rozkoszy estetycznej i pozwalają odkrywać myśli i uczucia, które przelano na płótno.

Wszystkim artystom, którzy udostępnili mi swoje dzieła chciałbym serdecznie podziękować.

A Wam życzę miłej lektury i ciekawych doznań artystycznych ;)

Aldona Ratajczak

Miłośniczka Polskiego Języka Migowego, malarstwa i podróży. Aldona od dziecka uwielbia malować, zwłaszcza ostre abstrakcje. Jak sama mówi nie ma cierpliwości do farb olejnych, dlatego swoje prace wykonuje pastelą olejną, farbą akwarelową oraz tradycyjnym ołówkiem i kredkami.

Św. Mateusz wykonany pastelą olejną.

Rogacz wykonany pastelą olejną.

Winnica wykonana  pastelą olejną. Obraz otrzymał wyróżnienie na wystawie malarstwa w Myśliborzu w 2005 roku.

Renata Rosiek

Mieszkanka województwa małopolskiego. Od dziecka uczy się rysować i malować. Renata z początku malowania nie traktowała jako swojej pasji. Wszystko zmieniło się gdy zapisała się do koła malarskiego w Krakowie prowadzonego przez Głuchą malarkę Danutę Giergun. Wtedy właśnie Renata zaczęła poznawać techniki malarskie oraz innych Głuchych artystów. Jej ulubieni malarze to: Salvador Dali, Leon Wyczółkowski i Olga Boznańska. Artystka najbardziej lubi malować pejzaże, martwe natury i zabytki.

Pejzaż namalowany techniką akwarelową.

Biała postać wykonana techniką mieszaną (papier, kawałki gazet i akryl). Obraz fantastyczny, nierealny, symboliczny.

Przewodniczka światła (technika mieszana).  To kobieta, która pomaga wędrowcy przejść przez różne meandry życiowe by mógł odnaleźć cel, swoją drogę do domu. Obraz zainspirowany przedstawieniem "Teatru snów".

Anioły nad jeziorem.

Justyna Kieruzalska

Mieszkanka województwa lubelskiego. Jedna z Głuchych, która posiada wyższe studia artystyczne. Zamiłowanie do malowania i rysowania odkryła u siebie będąc jeszcze brzdącem. Przeszła wszystkie etapy rozwoju swoich umiejętności plastycznych. Począwszy od kółka plastycznego przez liceum, skończywszy na studiach artystycznych.
Twórczość Justyny ewoluowała wraz z upływem czasu. Przez lata nabierała specyficznego charakteru. Artystka na kółku plastycznym skupiała się przeważnie na pracach pastelowych, wykonywanych tuszem lub ołówkiem. Tematyka początkowych prac poświęcona była postacią z ulubionych bajek. Będąc uczennicą liceum plastycznego Justyna poznawała nowe techniki, o których wcześniej nie miała pojęcia. Jej twórczość rozprzestrzeniała się na wszystkie strony począwszy od ołówka a skończywszy na olejach. Justyna twierdzi, że na studiach doznała "olśnienia", to właśnie wtedy rozwinęła się bez ograniczeń. Wypróbowała wszystkiego. Grafiki warsztatowej, komputerowej, animacji, rzeźby, malarstwa, kompozycji plastycznej, ikon, ceramiki itp. Ponieważ obecnie skupia się częściej na komputerze, jej malarstwo nacechowane jest prostymi i syntetycznymi formami. Główną tematyką w obecnej pracy twórczej są portrety i akty, martwe natury - w mniejszym stopniu.

Akt obraz wykonany węglem i tuszem.

Autoportret wykonany farba olejną.

Kot wykonany techniką mieszaną (węgiel, tusz, ołówek).

Teczka (akwarela).

Czytając Biblię...

2008-06-08T16:45:00.000+02:00

Wczoraj podczas studiowania Nowego Testamentu natknąłem się na następujący fragment:

Uzdrowienie głuchoniemego

Znowu opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłości Dekapolu. (32) Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. (33) On wziął go na bok, osobno od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka; (34) a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: Effatha, to znaczy: Otwórz się! (35) Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić. (36) /Jezus/ przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. (37) I pełni zdumienia mówili: Dobrze uczynił wszystko. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę.

(Ew. Marka 7:1-37, Biblia Tysiąclecia)

Ów fragment skłonił mnie do kilku refleksji...

Mam nadzieję, że Was także...

Obóz Polskiego Języka Migowego

2008-05-18T15:13:00.000+02:00

Do Motyli, sympatyków i miłośników Polskiego Języka Migowego :D

W dniach od 11 do 20 lipca w Jarkowicach odbędzie się Obóz Polskiego Języka Migowego. Obóz będzie organizowany po raz 4 i skierowany będzie głównie do osób nie(do)słyszących (poprzednie edycje Obozu organizowane były z myślą o osobach słyszących).

Koszt obozu: 40 zł (nocleg plus dwa posiłki – śniadanie i obiadokolacja) czyli 400 zł za 10 dni.

Liczba miejsc: 30.

Forma płatności: przelew (numer konta będzie podany później).

Zgłoszenia: Wszystkich zainteresowanych proszę o nadsyłanie maili na adres pjm@amorki.pl. do dnia 15.06.2008 r. W treści maila proszę zamieścić następujące informacje - imię i nazwisko, stwierdzony ubytek słuchu lub jego brak, poziom językowy uczestnika (początkujący, średnio zaawansowany, biegły użytkownik PJM/SJM).

Organizatorzy proszą o takie informacje, ponieważ zależy im na dostosowaniu programu obozu do poziomu językowego uczestników.

UWAGA!

Pierwszeństwo wzięcia udziału w Obozie mają osoby nie(do)słyszące. Zgłoszenia będą przyjmowane do dnia 15.06.2008 r. (jeżeli liczba zgłoszeń nie przekroczy 30).

Relację z zeszłorocznego Obozu znajdziecie tutaj.

Zapraszamy ;]

UWAGA!

Pozostało już tylko kilka wolnych miejsc.

UWAGA! KOKURS!

2008-05-15T22:06:00.000+02:00

Konkurs na logo Sekcji Młodzieży Głuchej

Z ogromną przyjemnością ogłaszamy konkurs na logo do nowo utworzonej Polskiej Sekcji Młodzieży Głuchych (PSMG).

Co to jest PSMG?

Jest ona cywilnym stowarzyszeniem zrzeszającym młodzież Głuchą. Chcemy stworzyć taka sekcję z myślą o Was, młodzieży z wadami słuchu, zorganizować różne imprezy, spotkania, obozy, wymieniać doświadczenia z Głuchymi z innych krajów.

Konkurs jest skierowany do wszystkich osób interesujących się światem Głuchych, szczególnie Kulturą Głuchych i językiem migowym. Trwa od 12 maja 2008 r. do 31 sierpnia 2008 r.

Oto podstawowe zasady:

Grafika:
• dwu- albo trzykolorowa

• na białym tle lub kolorowym

• wykonana tylko drukowaną techniką graficzną (musi być zrobiona w profesjonalnym programie graficznym)

Zalecany jest format wektorowy, a format bitmapowy ma byc w rozdzielczosci 300 dpi. Jesli będzie format bitmapowy to rozmiar loga ma być nie mniejszy niz 15x15 cm tzn. od 15 cm.

Zawartość logo:

+ nie ucho! mogą być ręce, symbole, zwierzęta kojarzące z głuchotą i/lub młodzieżą

+ mówiące o solidarności młodych Głuchych w całej Polsce – 16 oddziałów

+ jeżeli macie inne, ciekawsze pomysły na logo to bardzo chętnie je zobaczymy.

Prace w formacie *.jpg prosimy nadsyłać na adres konkurs.logo@gmail.com, w tytule wpisać „Konkurs na logo SMG”, a w treści podać swoje dane:
1. Imię i nazwisko
2. Adres zamieszkania
3. Kontakt (nr. kom., GG, email)
4. Posiadanie wady narządu słuchu, czy nie?

Każdy uczestnik konkursu dostanie odpowiedź z numerem nadesłanych prac – numery te będą podpisami pod pracami. Gwarantuje to anonimowość prac w szerszym gronie i obiektywny wybór najlepszego logo przez Zarząd SMG.

Wyniki ogłosimy na zebraniu Polskiej Sekcji Młodzieży Głuchych na początku września.

Osoba, która zrobi najlepsze logo otrzyma bon albo nagrodę rzeczową w kwocie 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych).

Wyniki również opublikujemy w Świecie Ciszy.

ZAPRASZAMY DO ZABAWY!

Mitomania i coś więcej...

2008-04-22T13:01:00.000+02:00

Jakie wyobrażenie o Głuchych mają osoby słyszące? Ile wiedzą o ich kulturze, zwyczajach i języku? Jak Głusi są przez nich postrzegani i odbierani?

Zapewne wielu słyszących traktuje Głuchych jak normalnych ludzi (bo tacy są). Ale często spotykam się z sytuacjami, które nie tyle świadczą o nietolerancji, co o braku wiedzy słyszącej części społeczeństwa.

Poniżej przedstawiam kilka scenek rodzajowych z mojego życia. Jedne mnie rozbawiły, inne wprowadziły w osłupienie a jeszcze inne przygnębiły.

Scenka nr 1

Rozmowa z moim pierwszym pracodawcą:

[P]racodawca: Panie Marcinie otrzymałam właśnie nową ofertę wydawniczą i jest w niej kilka "książek mówionych" i książek z dużym drukiem. Pomyślałam, że warto by je zamówić dla naszych niesłyszących czytelników.

[J]a: ? ? ?

Po niezręcznej chwili ciszy do mojego pracodawcy dotarły słowa, które wypowiedział.

P: Przepraszam Pana, nie wiem o czym ja myślałam...

Scenka nr 2

Rozmowa z moją koleżanką:

[K]oleżanka: Słyszałam, że chodzisz na kurs języka migowego, też o tym myślałam ale czasu mi brakuje.

[J]a: Tak, chodzę. Ciekawe zajęcia.

K: Powiedz mi jak oni [Głusi] mogą tak szybko migać, każde słowo literka po literce, to chyba jest męczące?

J: ...

K: Co się tak na mnie dziwnie patrzysz?

J: Nie, tylko... yyy... Głusi nie migają każdego słowa literka po literce.

K: NIE???

Scenka nr 3

Rozmowa z moją ukochaną rodzicielką:

[M]ama: To, o której jutro rano wyjeżdżacie na konferencję?

[J]a: Kilka minut po czwartej.

M: A czym wy w ogóle tam jedziecie?

J: Samochodem Radka [mój Głuchy kumpel].

M: A Radek nie jest przypadkiem...

J: Tak, jest Głuchy.

M: To jak on będzie prowadził samochód?

J: ... No rękoma będzie trzymał kierownicę, prawą nogą wciskał pedał...

M: Bardzo zabawne! (Foch).

Scenka nr 4

Pewnego dnia mój Głuchy kolega postanowił odwiedzić mnie w pracy. Akurat tego dnia przebywałem na urlopie. Później dowiaduję się jak został poinformowany o mojej nieobecności.

Głuchy Kolega wchodzi do mojej pracy, rozgląda się za mną ale mnie nie widzi. Nagle dostrzega go moja koleżanka, która zna go z widzenia. Podchodzi do niego i w następujący sposób informuje go gdzie jestem.

Moja koleżanka: MAAAA RCII NAAA NIEEE MAAA JEEEST NA UUURLOOOPIE!

Głuchy kolega skinął głową i wyszedł.

Scenka nr 5

Krótka rozmowa z kolejną koleżanką:

[K]oleżanka: Co robiłeś w sobotę.

[J]a: Bawiłem się na dyskotece z Głuchymi znajomymi.

K: Co robiłeś?

J: No byłem na dyskotece dla Głuchych.

K: Jak można się bawić na dyskotece gdzie nie gra muzyka.

J: ... (dostałem tarsjusza :P)

Więcej grzechów nie pamiętam :P. Komentowanie scenek uważam za zbędne. Wszystkim życzę miłej lektury i chwili refleksji.

Z tego miejsca chciałbym serdecznie pozdrowić Darka, który tak bacznie obserwuje mojego "biednego" bloga. Darku, mam nadzieję, że nowe posty ucieszą Twoje detektywistyczne oko.

Protestujemy

2008-03-22T13:33:00.000+01:00

Na serwisie internetowym YouTube ukazuje się coraz więcej komentarzy do materiału Telewizji TVN. Co więcej są to komentarze w Polskim Języku Migowym lub systemie językowo-migowym. Sam też wyraziłem swoje zdanie :) Prócz wideo komentarzy pojawiły się także uwagi w formie pisemnej.

Do jednego z nich chciałbym się odnieść.

" Czegoś brakuje w tym Waszym Proteście. np głodówki, inna forma protestu to Włoska. Idziecie do Szkoły na zajęcia ale nie odrabiacie zadań domowych. Po zajęciu miejsca nogi na ławkę i MIGACIE SIĘ OD SJM-u

Jak Was nie przeproszą to będzie moja racja. A jak was przeproszą to i ja Was przeproszę.

Z Telewizją trzeba trzymać sztamę. Oni są 4-tą Władzą. Nie gryzie się reki która może wam pomóc".

Władza powinna być mądra i sprawiedliwa. Natomiast najważniejsze dla władzy powinno być dobro obywateli. Nie gryziemy "ręki, która może nam pomóc" my uświadamiamy jej jakie błędy popełnia.

A tak wygląda mój protest, protest w systemie językowo-migowym :/

Cześć! Mam na imię Marcin, mój znak :P. Jestem Słyszakiem Systemowcem :/. 18.03. w Telewizji TVN zobaczyłem wiadomości o Głuchych. Bardzo się zdziwiłem, dlaczego poważna Telewizja pokazała nieprawdziwe, niedokładne i błędne informacje o Głuchych? To wstyd. Jestem przeciwny!

Komentarzy przybywa z godziny na godzinę, znajdziecie je tutaj :)

Walczymy...

2008-03-19T23:23:00.000+01:00

Baner autorstwa Erde (dzięki;])

W dniu 18.03.2008 r. Telewizja TVN w wieczornym wydaniu Faktów wyemitowała materiał, który poruszył środowisko osób Głuchych i nie tylko...

Reakcja była natychmiastowa.

Na forum internetowym www.deaf.pl oraz www.onsi.pl pojawił się list skierowany do Telewizji TVN.

Poniżej zamieszczam jego treść:

Niemy protest

My, głusi obywatele Rzeczpospolitej Polskiej, użytkownicy Polskiego Języka Migowego i członkowie społeczności Głuchych PROTESTUJEMY przeciwko jawnej dyskryminacji naszego środowiska i represjom wymierzonym w naszą kulturę i nasz język, które zostały zademonstrowane w wieczornym wydaniu Faktów TVN w dniu 18.03.2008. Rażąca niewiedza prezentowana przez dziennikarkę Renatę Kijowską świadczy o tym, iż nie zasięgnęła ona informacji o stanie edukacji wśród środowiska, którego najbardziej to dotyczy – czyli nas, Głuchych. Czy nikogo nie interesuje to, co my sądzimy? To, czego byśmy chcieli i co uważamy za najlepsze dla nas samych?

• Dlaczego w pokazanym materiale podano nieprawdziwą informację, jakoby uczniowie Ośrodków Szkolno-Wychowawczych posługiwali się językiem miganym, czyli Systemem Językowo-Migowym, który jest „migową wersją języka polskiego”? Zdecydowana większość z nich posługuje się PJM. Czemu nie podano przy tej okazji informacji, że SJM jest „spolszczoną” wersją PJM, z której usunięto między innymi wiele jednoznacznych znaków, czyli właśnie synonimów? Czy pani Małgorzata Chronowska zdaje sobie z tego sprawę, czy też woli przyczyn owej „nieznajomości synonimów” szukać w prymitywizmie języka migowego?

• Dlaczego urzędnicy z Ministerstwa Edukacji przez „wyrównywanie szans głuchych uczniów” rozumieją obniżanie im poziomu edukacji do takiego, w którym wystarcza rozumienie najprostszych słów? Dla nas wyrównaniem szans byłby dostęp do edukacji w naszym naturalnym języku migowym, którym jest PJM. Tymczasem w żadnej szkole dla głuchych PJM nie jest przedmiotem nauczania. Niewielu nauczycieli zna PJM, zdecydowana większość z nich posługuje się SJM, co istotnie wydłuża proces uczenia się języka polskiego przez głuchych uczniów.

• Posługiwanie się w edukacji językiem miganym, czyli SJM, jest ogromną krzywdą dla niesłyszących dzieci, które nagle muszą się nauczyć migać zupełnie inaczej, niż dotąd to robiły, tak samo, jak obniżanie im poziomu wykształcenia, „bo język polski jest dla nich za trudny”. Czy Polakowi znającemu podstawy języka francuskiego nie byłoby trudno zdać francuski odpowiednik matury?

• Problem niezrozumienia przez abiturientów poleceń został już dawno rozwiązany w CKE przez przeformułowanie poleceń tak, by były dostosowane do ich poziomu językowego bez zmiany wymagań programowych. Zatem można wnioskować, że prezentowani w programie uczniowie nie zostali poinformowani przez nauczycieli o obecnych wymaganiach maturalnych.

• Czy Pani redaktor zapoznała się ze statystykami dotyczącymi ilości osób głuchych, które zdały egzaminy maturalne w ostatnich latach w różnych szkołach w Polsce? Np. w warszawskim Instytucie Głuchoniemych w 2006 roku 100% przystępujących do matury z języka polskiego zdało ją.

Nieznajomość rzeczywistych problemów naszego środowiska przez osoby słyszące jest naszą wielką bolączką. Głosy nielicznych autorytetów, jak m.in. prof. Świdzińskiego, toną w zalewie nieprawdziwych informacji o nas samych. Podczas gdy na Zachodzie odchodzi się od doktryny oralizmu, którą posługują się szkoły dla niesłyszących, to w Polsce zapuszcza ona korzenie jeszcze głębiej. Jesteśmy bardzo zawiedzeni faktem, że jedna z największych telewizji w Polsce się do tego przyczynia, zamiast pełnić misję prawdziwie informacyjną i społeczną.

Z poważaniem,

Podpisany protest można wysyłać na adres redakcji Faktów: kontakt@tvn24.pl

Ja się podpisałem, a Wy?

Konferencja "Głusi Mają Głos"

2008-02-28T19:36:00.000+01:00

W dniach 8-9 marca 2008 roku w Warszawie będzie miało miejsce bardzo ważne wydarzenie. W tych dniach odbędzie się Konferencja "Głusi Mają Głos" organizowana przez Instytut Polskiego Języka Migowego. Tematem Konferencji będzie w głównej mierze Polski Język Migowy i kultura Głuchych.

Uwaga! Cała konferencja odbędzie się w POLSKIM JęZYKU MIGOWYM :D

Poniżej umieszczam plan konferencji, dzięki uprzejmości forum www.deaf.pl.

Instytut Polskiego Języka Migowego ma zaszczyt zaprosić wszystkich Głuchych, niedosłyszących i ich przyjaciół na konferencję pt „GŁUSI MAJĄ GŁOS ”.

Konferencja odbędzie się w auli Instytutu Głuchoniemych w Warszawie, Plac Trzech Krzyży 4/6, w dniach 8 i 9 marca 2008 roku.

Niesłyszacy prelegenci przedstawią Państwu ciekawe wykłady, referaty, warsztaty, pokazy filmów oraz poprowadzą dyskusje na temat problemów nurtujących nasze środowisko. Całość konferencji będzie poprowadzona w Polskim Języku Migowym

SERDECZNIE ZAPRASZAMY!

PROGRAM KONFERENCJI

Sobota 8 marca 2008 roku

09.00 – 09.15 - rejestracja , powitanie gości

09.00 – 09.15 - otwarcie konferencji – dr Piotr Tomaszewski

09.30 – 10.00 - mgr Karolina Rosik – "Krótki opis filmu o rewolucji w Gallaudecie"

Projekcja filmu pt. „Rewolucja w Gallaudecie”

10.00 – 10.45 - dr Piotr Tomaszewski „PJM - mity i fakty”

10.45 – 11.30 - mgr Małgorzata Czajkowska-Kisil – „Badania nad językiem migowym na UW”

11.30 – 12.00 - PRZERWA NA KAWĘ

12.00 – 12.30 - mgr Monika Dobrowolska „PJM a SJM w edukacji głuchych”

12.30 – 13.00 - mgr Agnieszka Klimczewska „Co Głusi wiedzą o swoim języku?”

13.00 – 13.30 - mgr Anna Gronowska „Jak brak języka wpływa na rozwój i życie osoby głuchej?”

13.30 – 14.00 – mgr Magdalena Bielak „Poezja w PJM”

14.00 – 15.00 - PRZERWA OBIADOWA

15.00 – 15.30 - Agnieszka Grzymska „Metafory u Głuchych”

15.30 – 16.00 – mgr Marek Lasecki „Galeria IG”

16.00 – 16.30 - Małgorzata Bielak „Savoir vivre u Głuchych”

16.30 – 17.30 - dyskusja

19.00 - Wieczorek zapoznawczy w restauracji

Niedziela 9 marca 2008 roku

09.00 – 9.45 - ...

09.45 – 10.15 - Kamil Noworyta „Moc Głuchych – Hiszpania”

10.15 – 10.45 - mgr Anna Gronowska „Wczesna edukacja dzieci głuchych w Anglii”

10.45 – 11.15 - PRZERWA NA KAWĘ

11.15 – 11.45 - mgr Lucyna Długołęcka „Dwukulturowość a życie pomiędzy dwoma światami”

11.15 – 11.45 - Olga Szurik „Głusi na studiach”

11.45 – 12.15 - mgr Tomasz Świderski „Tłumacz SJM czy PJM. Refleksje w świetle indywidualnych doświadczeń niesłyszących”

12.15 – 12.45 - Agnieszka Siepkowska „Sekcja Młodzieży - plany i założenia”

12.45 – 13.15 - mgr Joanna Łacheta „Projekt ustawy o PJM”

13.15 – 13.30 - filmik

13.30 – 14.00 - dyskusja i zakończenie konferencji

Narząd słuchu

2007-12-12T23:44:00.000+01:00

Ucho to narząd słuchu i równowagi. Dla wielu z nas to tylko małżowina uszna, którą widzimy z boku głowy. W rzeczywistości jest to złożony organ znajdujący się wewnątrz czaszki. Jego budowa jest doskonałym przykładem dostosowania struktury do funkcji, jaką ma spełniać. Narząd słuchu dzieli się na trzy części - ucho zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne.

Według Wielkiej Encyklopedii Zdrowia "ucho zewnętrzne stanowi rodzaj elastycznej tuby wprowadzającej dźwięk z otoczenia do błony bębenkowej i składa się z małżowiny usznej i przewodu słuchowego zewnętrznego" [Wielka Encyklopedia Zdrowia, pod red. W. Twardosza, t. 9, Wągrowiec 2006, s. 81.]. Małżowina zbudowana jest z owalnej i pofałdowanej chrząstki sprężystej pokrytej skórą, pomiędzy nimi leżą szczątkowe mięśnie uszne. Małżowina uszna zbiera i kieruje fale dźwiękowe do przewodu słuchowego zewnętrznego. "Ma ona poza tym pewne znaczenie w podniesieniu ostrości słuchu, stanowiąc zasłonę dla fal dźwiękowych przychodzących z tyłu (odgrywa pomocniczą rolę w lokalizacji źródła dźwięku)" [Wielka Encyklopedia Zdrowia..., s. 81.].

Przewód słuchowy (o kształcie walca) posiada długość od 2,5 do 3 cm, prowadzi on w głąb kości skroniowej czaszki, która jest wydrążona a w jej wnętrzu leżą ucho środkowe i wewnętrzne. Przewód ochrania błonę bębenkową, jest on wyłożony skórą na, której znajdują się liczne gruczoły łojowe (ble:P) wytwarzające woszczek. Woszczek chroni wnętrze ucha przed ciałami obcymi (małe zielone ludzikixD). Przewód słuchowy przenosi fale akustyczne do błony bębenkowej. Błona wyglądem przypomina płytki lejek skierowany szeroką stroną w kierunku przewodu ucha zewnętrznego. Błona bardzo precyzyjnie reaguje na fale akustyczne, odtwarza je i przekazuje dalej z równą dokładnością. Zrośnięta jest z młoteczkiem (pierwsza kosteczka słuchowa należąca do ucha środkowego).

Ucho środkowe składa się z jamy bębenkowej, kosteczek słuchowych (młoteczek, kowadełko, strzemiączko) trąbki Eustachiusza (trututu) i komórek sutkowych. Jama bębenkowa to niewielka przestrzeń o nieregularnym kształcie ograniczona sześcioma ścianami. Pomiędzy ścianą przyśrodkową a boczną znajduje się łańcuch trzech kosteczek słuchowych (połączone są one ze sobą stawami i wiązadełkami). Kosteczki przenoszą drgania błony bębenkowej na płyny ucha wewnętrznego. A dokładnie wygląda to tak: "Falowanie cieczy przenosi się z kolei na ścianę przewodu ślimakowego i dochodzi do komórek słuchowych, powodując ich pobudzenie. Ucho prawidłowo słyszące przekształca drgania akustyczne w impulsy nerwowe za pośrednictwem komórek zmysłowych, zwanych komórkami słuchowymi, znajdujących się w uchu wewnętrznym" [Wielka Encyklopedia Zdrowia..., s. 82.].

Przestrzeń ucha środkowego łączy się z jamą nosowo-gardłową za pomocą trąbki Eustachiusza. Kanał ten osiąga długość do 4 cm, wyróżnia się w nim część kostną i chrzęstną. Część kostna trąbki jest zawsze otwarta, natomiast część chrzęstna otwiera się w czasie połykania i ziewania. Trąbka Eustachiusza wyrównuje ciśnienie po obu stronach błony bębenkowej. Komórki sutkowate są uzupełnieniem jamy bębenkowej, łączą się one ze sobą, tworząc wspólny układ komunikujący się z jamą bębenkową. Wysłane są one błoną śluzową.

Ucho wewnętrzne zwane jest błędnikiem lub labiryntem, składa się z błędnika kostnego i ułożonego w nim błędnika błoniastego. Błędnik kostny składa się z przedsionka, trzech kanałów półkolistych, ślimaka i przewodu słuchowego wewnętrznego. W błędniku kostnym znajduje się błędnik błoniasty, który otoczony i wypełniony jest płynem zwanym chłonką. Substancja wypełniająca wnętrze błędnika błoniastego to śródchłonka (endolimfa).

Najważniejszą częścią ucha wewnętrznego jest ślimak:D. Ślimak to długi, zwężający się kanał kostny, zwinięty spiralnie i wypełniony w całości płynem. W środku przedzielony jest dwiema błonami, które dzielą go na trzy komory nazywane schodami przedsionka, ślimaka i bębenka. Na błonie podstawowej umieszczonych jest ponad 20 tysięcy (wow!) komórek rzęskowych narządu Cortiego umiejscowionego w przestrzeni między górnym a dolnym kanałem ślimaka, do których dochodzą zakończenia włókien nerwowych wchodzących w skład nerwu słuchowego. Drgania błony bębenkowej powodują drgania układu kosteczek słuchowych, te zaś przekazują wzmocnione drgania cieczy w ślimaku, wprawiając ją w ruch. Drgania cieczy pobudzają komórki rzęskowe, te z kolei przetwarzają energię mechaniczną fal dźwiękowych w energię bioelektryczną, przekazując odpowiednie impulsy elektryczne zakończeniom włókien nerwu słuchowego.

Ufff... trochę to zawiłe jak kształt ślimaka:P. Wypadałoby wspomnieć jeszcze o nerwie statyczno-słuchowym, ale nie zrobię tego. Wszystkich zainteresowanych odsyłam do literatury. To tyle jeżeli chodzi o narząd słuchu:).